To pursue a horizon that is forever receding

Precies in de ultieme oase van parodie, de arena van de pastiche, won het lied dat in zijn puurheid streefde naar oprechtheid, van een artiest met een “S.O.S. Refugees” t-shirt en een afkeer van het spektakel, tegen de achtergrond van een subliem woud. Een overwinning van de authenticiteit, van het activistische, van het neo-romantische; van de hoop ondanks; van het metamodernisme. Toch?

“To pursue a horizon that is forever receding” (2019)
Text shortlisted for the essay competition of Het Zoekend Hert, rekto:verso, and Historische Uitgeverij (NL)
Read more here.